For  Almost  people

                       Near  Enough  Is  Good  Enough

But For  A  Few

                       Near  Enough  Is  Never  Enough 

همایش "تاثیر جنسیت  در خط مشی سیاسی غرب"

فرهنگسرای ملل با همکاری اندیشکده روابط بین الملل اقدام به برگزاری همایش علمی آموزشی با عنوان  "تاثیر جنسیت در خط مشی سیاسی غرب" نموده است که ضمن اشاره به افزایش علاقه مندی زنان جهت حضور در سطوح بالای حکومتی کشورهای غربی, علل و تاثیر این حضور تاریخی را در عرصه سیاسی این کشورها به ویژه در زمینه صلح مورد بررسی قرار می دهد.

این کارگاه از سری کارگاه های غرب شناسی است که به همت فرهنگسرای ملل و با همکاری اندیشکده روابط بین الملل از ابتدای سال جاری برگزار  شده  و قصد دارد ابعاد مختلف سیاسی, فرهنگی و اقتصادی  کشورهای غربی را از منظری نو مورد بررسی قرار دهد.

انتخابات فرانسه: رقابت جنسيتی یا رقابت انتخاباتي

كارخانه‌هاي اطراف استراسبورگ، هميشه محل گپ زدن مردان بوده نه قدرت‌نمايي زنان، اما گويا مردان ميانسال اين منطقه، بسيار علاقه‌مند هستند تا در انتخابات بعدي، يك رئيس‌جمهور زن را برگزينند.

به گزارش «نيويورك‌تايمز»، «سگولن رويال» 53 ساله، نامزد حزب سوسياليست فرانسه با محور قرار دادن جنسيت خود، صفحه‌اي جديد از تاريخ سياسي فرانسه را به وجود آورده است. وي با تأكيد بر اقتصاد، ميزان بالاي بيكاري و جهاني شدن، خود را «مادر حامي ملت» معرفي كرده است. استراتژي او بيشتر زنانه است تا فمنيستي. اما ديدگاه‌هاي انتخاباتي او در ملتي كه از نظر تاريخي، تساوي سياسي جالب توجهي در مورد زنان نداشته، كمي عجيب است. زنان در اين كشور براي نخستين بار، تنها پس از جنگ جهاني دوم رأي دادند. درصد زنان در مجلس ملي فرانسه، هم‌اكنون 6/12 درصد است و حمله به زنان سياستمدار فرانسه، مدتهاست كه يكي از رويه‌هاي مردان است.

به هر حال، رقابت براي رياست‌جمهوري فرانسه در بهار امسال به جنگ زن و مرد تبديل شده است. رقيب اصلي، خانم رويال، «نيكلاس ساركوزي»، وزير كشور فرانسه است كه مدل آمريكايي رقابت و تحرك جامعه را ستايش مي‌كند.

عده بسياري، زنان را بيشتر علاقه‌مند به رفاه اجتماعي و شخصي مي‌دانند و مردان را بيشتر نگران خودشان مي‌دانند كه به بهبود وضع خود مي‌انديشند.

در ژانويه 2006 مؤسسه نظرسنجي «IFOP» اعلام كرد: 94 درصد فرانسوي‌ها بر اين باورند كه يك زن واجد شرايط رياست‌جمهوري فرانسه است. اين ميزان در سال 1972، 52 درصد بوده است.

37 درصد شركت‌كنندگان در نظرسنجي مؤسسه «IPSOS» در ماه گذشته، اعلام كردند كه خانم رويال، تنها به اين علت كه زن است، توجه آنان را به خود جلب كرده است.

ميزان محبوبيت وي نشان‌دهنده تغيير فضاي سياسي فرانسه است. مدت زماني نه چندان دور، سياستمداران مرد، بدون رقيب، زنان را به راحتي پشت سر مي‌گذاشتند و حتي دادن وقت ملاقات به يك زن، به خاطر جذابيت‌هاي جنسي آن زن بود.

همه زنان حاضر در سياست فرانسه، داستان وحشتناكي را در اين باره براي تعريف كردن دارند، ولي با وجود اين، هنوز هم نامزدي خانم رويال در سياست مردانه فرانسه چيز غريبي است. اين نخستين بار است كه يك حزب بزرگ سياسي فرانسه، يك زن را به عنوان نامزد انتخابات رياست‌جمهوري معرفي مي‌كند.

حاكميت مردان بر سياست فرانسه، ريشه در تاريخ اين كشور دارد. براي مثال؛ مفهوم «حق‌ رأي» كه در انقلاب 1789 اين كشور به وجود آمد، در ابتدا تنها براي مردان بود.

پيشرفت نكردن زنان تا حدودي نيز مربوط به مشكلات ساختاري دو حزب بزرگ فرانسه؛ يعني حزب حاكم UMP و حزب سوسياليست است كه از يك نسل قبل، تنها به مردان اجازه اداره پست‌هاي سياسي را مي‌داد.

علاوه بر حضور كمرنگ زنان در مجلس ملي فرانسه، تنها 6/11 درصد از بيش از 34 هزار شهردار فرانسه، زن هستند. تنها سه نفر از بيست معاون شهردار پاريس زن هستند. خانم رويال هم تنها زن كانديد شده در ميان 26 منطقه داراي كانديد در انتخابات رياست‌جمهوري فرانسه است.

در سال 2000 قانوني تصويب شد كه احزاب را موظف مي‌كرد تعداد مردان و زنان خود را در انتخابات، برابر معرفي كنند كه اين امر اغلب در انتخابات‌ها ناديده گرفته مي‌شد. دو حزب بزرگ كشور، ترجيح مي‌دهند كه حجم عظيمي از حمايت‌هاي مالي انتخاباتي دولت را از دست بدهند، اما زنان را در انتخابات مجلس، شركت ندهند.

البته بسياري از زنان نيز به خاطر اين‌كه وي از جنسيت خود به عنوان يك سلاح استفاده مي‌كند، چندان از او راضي نبوده و تبليغاتي منفي را نيز بر ضد وي انجام داده‌اند.

نانسي پلوسي به عنوان اولين زن بر كرسي رياست مجلس نمايندگان آمريكا تكيه زد

به گزارش فارس به نقل از خبرگزاري آسوشيتدپرس، پلوسي 66 ساله از نمايندگان دموكرات آمريكا از روز پنج شنبه به عنوان اولين رئيس زن مجلس نمايندگان در تاريخ آمريكا، كار خود را آغاز كرد.
وي مادر پنج فرزند، مادربزرگ شش نوه و از اهالي گريتي بالتيمور است، شهري كه شهرداري آن تا مدتها در اختيار پدر وي بود. حزب دموكرات آمريكا روز پنج شنبه بعد از 12 سال كنترل كنگره اين كشور را به دست گرفت.
مراسم اداي سوگند پلوسي روز پنجشنبه به وقت محلي انجام شد. در اين مراسم همچنين اولين نماينده مسلمان مجلس نمايندگان آمريكا سوگند ياد كرد و براي اداي سوگند، قرآن و نه انجيل را در دست گرفت.
دموكرات‌ها اعلام كرده‌اند كه با دولت بوش در برخي جوانب همكاري خواهند كرد اما قصد دارند در ابتدا برخي تدابير را از جمله افزايش حداقل دستمزد، لغو قوانين اخلاقي، اصلاح نظام بهداشتي و آموزشي به نفع قشر بي‌بضاعت آمريكا دنبال كنند.
پلوسي وعده داده كنگره آمريكا را پاكسازي كند و افزود :«فقط يك زن مي ‌تواند خانه نمايندگان را نظافت كند.» پلوسي هشتاد وششمين زني است كه در كنگره آمريكا فعاليت مي كند.

نانسي پلوسي در مصاحبه با روزنامه آرژانتيني "كلارين" كه در شماره اخير اين روزنامه منتشر شد از تهران و دمشق درخواست كرده است که در گفتگوي منطقه‌اي درباره عراق مشاركت كنند.

شادی ضابط: پایان نامهٔ‌ کارشناسی ارشدم درباره بازنمایی زنان سیاستمدار در مطبوعات فرانسه بود. از جمله مواردی که در این پایان نامه بررسی کردم، اهمیت دادن مطبوعات فرانسه به ظاهر زنان سیاستمدار بود. تعداد قابل تاملی از مقالاتی که من بررسی می‌کردم با وصف زیبایی چهره،‌ رنگ آرایش صورت و مو، و مدل لباس و کفش زن سیاستمدار شروع می‌شد. در صورتی که این چیزها را به هیچ عنوان در مقالاتی که راجع به مردهای سیاستمدار است نمی‌شود دید. من هم با راهنمایی استاد راهنمای اولترا فمینیستم این موارد را این طور توجیه می‌کردم که اولین تصویری که رسانه‌های فرانسه - و در اینجا مطبوعات- از زن سیاستمدار ارائه می‌دهند، نه تجربه و علمش در سیاست و حرفه‌اش، ‌که کلیشه‌هایی است که قرنهاست دربارهٔ زن وجود دارد: زیبایی، دلبری، خوش اندامی و...

کسانی که تلویزیون فرانسه را تماشا می‌کنند حتما این مورد را درباره سگولن رویال، ‌نامزد حزب سوسیالیست در انتخابات ریاست جمهوری ٢٠٠۷ مشاهده ‌کرده‌اند. بارها در بحثهای کارشناسی شنیده‌ایم که زیبایی او به عنوان عاملی که به انتخاب شدنش کمک می‌کند اشاره کرده‌اند. در حالیکه زشتی یا زیبایی فلان نامزد مرد در همین انتخابات هیچ وقت محل بحث نیست.

نظرسنجي‌هاي «گالوپ» در ماه سپتامبر نشان داد كه عده بسياري، متمايل به انتخاب يك زن يا يك آفريقايي ـ آمريكايي‌ به عنوان رئيس‌جمهور هستند. دست‌كم آمريكايي‌ها اين دسته‌ها را به افراد همجنس‌گرا يا ملحد ترجيح مي‌دهند.

تحليلگران احتمال مي‌دهند سنت دويست‌ساله تعيين يك مرد سفيدپوست به عنوان رئيس‌جمهور، دستخوش تغيير شود. به گزارش «نيويورك‌تايمز»، پس از 217 سال رقابت كه نامزدهاي رياست‌جمهوري بدون استثنا از نژاد سفيد و مرد بوده‌اند، انتخابات 2008 ممكن است متفاوت باشد. با توجه به حضور نماينده سياه كنيايي در سنا و «هيلاري كلينتون» به عنوان نخستين نماينده زن نيويورك در سنا، اين پرسش پيش مي‌آيد كه آيا آمريكايي‌ها آماده مي‌شوند يك آفريقايي ـ آمريكايي يا يك زن را به عنوان رئيس‌جمهور برگزيند؟ و يا از زاويه‌اي كه دمكرات‌هاي تشنه پيروزي در انتخابات 2008 نگاه مي‌كنند، آيا احتمال دارد آمريكايي‌ها دوست داشته باشند به يك آفريقايي ـ آمريكايي يا يك زن به عنوان رئيس‌جمهور رأي دهند؟!

بي‌شك، زنان و سياهان پيشرفت چشمگيري در به دست آوردن مناصب بزرگ داشته‌اند. كنگره جديد آمريكا داراي 71 نماينده زن (كه يكي از آنان نخستين سخنگوي زن مجلس است) بوده كه با 25 نماينده در سال 1984 مقايسه مي‌شوند. 43 سياهپوست نيز در كنگره جديد حاضرند كه با سيزده نماينده در سال 1969 مقايسه مي‌شوند.
نظرسنجي‌هاي «گالوپ» در ماه سپتامبر نشان داد كه عده بسياري، متمايل به انتخاب يك زن يا يك آفريقايي ـ آمريكايي‌ به عنوان رئيس‌جمهور هستند. دست‌كم آمريكايي‌ها اين دسته‌ها را به افراد همجنس‌گرا يا ملحد ترجيح مي‌دهند.

در هشت سال گذشته، ديدگاه مردم نسبت به موضوع جنسيت تغيير پيدا كرده و به جايي رسيده كه مي‌گويند: در سال 2008 مردم به راحتي انتخاب يك زن را مي‌پذيرند؛ اين امر نتيجه موفقيت زنان در شغل‌هاي مربوط به آنان بوده است.

اما سياهان نسبت به زنان چنين سابقه‌اي نداشته‌اند، به گونه‌اي كه چند نفر آنان در انتخابات اخير در نوامبر شكست خوردند. شايد پراكندگي جغرافيايي نيز دليل ديگري باشد. آمريكايي‌هاي سياهپوست در 25 ايالت متمركز هستند، به ويژه در ايالاتي مانند نيويورك و كاليفرنيا. در نتيجه در ايالاتي كه جمعيت سياهان زياد نباشد، شانس آنان بسيار كمتر مي‌شود.
كارشناسان معتقدند كه اين تغييرات را مي‌توان در مورد انتخاب فرمانداران نيز ديد. سال آينده آمريكا صاحب دومين فرماندار سياهپوست تاريخ خود در ماساچوست خواهد شد.
در مقابل، زنان فرماندار 9 ايالت خواهند شد؛ از جمله آنها واشنگتن، آريزونا و ميشيگان هستند كه هر سه از ايالات مهم در انتخابات 2008 مي‌باشند.
هرچند عده‌اي بر اين باور بودند كه زنان در بحث امنيت ملي ضعيفند، ولي هيلاري كلينتون در شش سال حضورش در كنگره، اين بحث را نيز منتفي كرد و عضو كميته خدمات نظامي و مسلحانه شد.
به هر حال نژاد و جنسيت، دو فاكتور مهم در سياست آمريكا هستند اما تنها فاكتورها نيستند

بانوی پرمشغله یونان

زنان دیپلمات: مرکل قدرتمندترین زن جهان

آنجلا مرکل نخستین صدراعظم زن آلمان عنوان قدرتمندترین زن جهان را از آن خود کرد. در فهرست صد زن قدرتمند دنیا که در سال 2006 که توسط مجله فوربس انتشار یافته است، مرکل جایگزین کاندولیزا رایس، وزیر امور خارجه ایالات متحده شده است. مرکل سال پیش اصلاً در این فهرست جایی نداشت، و خانم رایس که در دو سال گذشته صدر جدول را در اختیار داشت، امسال رتبه دوم را کسب کرد. 

به گزارش روزنامه هرالد تریبون خانم لی‌وو، معاون پیشین رئیس جمهوری چین که در این کشور به نام زن آهنین شناخته شده است نیز در رتبه سوم این فهرست جای دارد. مجله اقتصادی فوربس در این فهرست سالانه، که برای سومین بار منتشر می‌شود، عنوان صد تن از زنان سیاسی یا رهبران اقتصادی و مدیران شرکت‌های بزرگ اقتصادی و مالی را فهرست کرده است. تنظیم‌کنندگان این فهرست موقعیت اجتماعی و تأثیرگذاری اقتصادی افراد را از جمله معیارهای خود معرفی کرده است.

در وزارت امور خارجه آمریکا که یک زن آمریکایی با تبار آفریقایی آن را اداره می کند، زنان 50 درصد از مقام های ارشد وزارتخانه را سرپرستی می کنند. ماه اوت در آمریکا ماه زنان نامگذاری شده است، زیرا روز 26 این ماه، روزی است که زنان 86 سال پیش در این روز حق رای به دست آوردند.