انتخابات فرانسه: رقابت جنسيتی یا رقابت انتخاباتي

كارخانه‌هاي اطراف استراسبورگ، هميشه محل گپ زدن مردان بوده نه قدرت‌نمايي زنان، اما گويا مردان ميانسال اين منطقه، بسيار علاقه‌مند هستند تا در انتخابات بعدي، يك رئيس‌جمهور زن را برگزينند.

به گزارش «نيويورك‌تايمز»، «سگولن رويال» 53 ساله، نامزد حزب سوسياليست فرانسه با محور قرار دادن جنسيت خود، صفحه‌اي جديد از تاريخ سياسي فرانسه را به وجود آورده است. وي با تأكيد بر اقتصاد، ميزان بالاي بيكاري و جهاني شدن، خود را «مادر حامي ملت» معرفي كرده است. استراتژي او بيشتر زنانه است تا فمنيستي. اما ديدگاه‌هاي انتخاباتي او در ملتي كه از نظر تاريخي، تساوي سياسي جالب توجهي در مورد زنان نداشته، كمي عجيب است. زنان در اين كشور براي نخستين بار، تنها پس از جنگ جهاني دوم رأي دادند. درصد زنان در مجلس ملي فرانسه، هم‌اكنون 6/12 درصد است و حمله به زنان سياستمدار فرانسه، مدتهاست كه يكي از رويه‌هاي مردان است.

به هر حال، رقابت براي رياست‌جمهوري فرانسه در بهار امسال به جنگ زن و مرد تبديل شده است. رقيب اصلي، خانم رويال، «نيكلاس ساركوزي»، وزير كشور فرانسه است كه مدل آمريكايي رقابت و تحرك جامعه را ستايش مي‌كند.

عده بسياري، زنان را بيشتر علاقه‌مند به رفاه اجتماعي و شخصي مي‌دانند و مردان را بيشتر نگران خودشان مي‌دانند كه به بهبود وضع خود مي‌انديشند.

در ژانويه 2006 مؤسسه نظرسنجي «IFOP» اعلام كرد: 94 درصد فرانسوي‌ها بر اين باورند كه يك زن واجد شرايط رياست‌جمهوري فرانسه است. اين ميزان در سال 1972، 52 درصد بوده است.

37 درصد شركت‌كنندگان در نظرسنجي مؤسسه «IPSOS» در ماه گذشته، اعلام كردند كه خانم رويال، تنها به اين علت كه زن است، توجه آنان را به خود جلب كرده است.

ميزان محبوبيت وي نشان‌دهنده تغيير فضاي سياسي فرانسه است. مدت زماني نه چندان دور، سياستمداران مرد، بدون رقيب، زنان را به راحتي پشت سر مي‌گذاشتند و حتي دادن وقت ملاقات به يك زن، به خاطر جذابيت‌هاي جنسي آن زن بود.

همه زنان حاضر در سياست فرانسه، داستان وحشتناكي را در اين باره براي تعريف كردن دارند، ولي با وجود اين، هنوز هم نامزدي خانم رويال در سياست مردانه فرانسه چيز غريبي است. اين نخستين بار است كه يك حزب بزرگ سياسي فرانسه، يك زن را به عنوان نامزد انتخابات رياست‌جمهوري معرفي مي‌كند.

حاكميت مردان بر سياست فرانسه، ريشه در تاريخ اين كشور دارد. براي مثال؛ مفهوم «حق‌ رأي» كه در انقلاب 1789 اين كشور به وجود آمد، در ابتدا تنها براي مردان بود.

پيشرفت نكردن زنان تا حدودي نيز مربوط به مشكلات ساختاري دو حزب بزرگ فرانسه؛ يعني حزب حاكم UMP و حزب سوسياليست است كه از يك نسل قبل، تنها به مردان اجازه اداره پست‌هاي سياسي را مي‌داد.

علاوه بر حضور كمرنگ زنان در مجلس ملي فرانسه، تنها 6/11 درصد از بيش از 34 هزار شهردار فرانسه، زن هستند. تنها سه نفر از بيست معاون شهردار پاريس زن هستند. خانم رويال هم تنها زن كانديد شده در ميان 26 منطقه داراي كانديد در انتخابات رياست‌جمهوري فرانسه است.

در سال 2000 قانوني تصويب شد كه احزاب را موظف مي‌كرد تعداد مردان و زنان خود را در انتخابات، برابر معرفي كنند كه اين امر اغلب در انتخابات‌ها ناديده گرفته مي‌شد. دو حزب بزرگ كشور، ترجيح مي‌دهند كه حجم عظيمي از حمايت‌هاي مالي انتخاباتي دولت را از دست بدهند، اما زنان را در انتخابات مجلس، شركت ندهند.

البته بسياري از زنان نيز به خاطر اين‌كه وي از جنسيت خود به عنوان يك سلاح استفاده مي‌كند، چندان از او راضي نبوده و تبليغاتي منفي را نيز بر ضد وي انجام داده‌اند.

نانسي پلوسي به عنوان اولين زن بر كرسي رياست مجلس نمايندگان آمريكا تكيه زد

به گزارش فارس به نقل از خبرگزاري آسوشيتدپرس، پلوسي 66 ساله از نمايندگان دموكرات آمريكا از روز پنج شنبه به عنوان اولين رئيس زن مجلس نمايندگان در تاريخ آمريكا، كار خود را آغاز كرد.
وي مادر پنج فرزند، مادربزرگ شش نوه و از اهالي گريتي بالتيمور است، شهري كه شهرداري آن تا مدتها در اختيار پدر وي بود. حزب دموكرات آمريكا روز پنج شنبه بعد از 12 سال كنترل كنگره اين كشور را به دست گرفت.
مراسم اداي سوگند پلوسي روز پنجشنبه به وقت محلي انجام شد. در اين مراسم همچنين اولين نماينده مسلمان مجلس نمايندگان آمريكا سوگند ياد كرد و براي اداي سوگند، قرآن و نه انجيل را در دست گرفت.
دموكرات‌ها اعلام كرده‌اند كه با دولت بوش در برخي جوانب همكاري خواهند كرد اما قصد دارند در ابتدا برخي تدابير را از جمله افزايش حداقل دستمزد، لغو قوانين اخلاقي، اصلاح نظام بهداشتي و آموزشي به نفع قشر بي‌بضاعت آمريكا دنبال كنند.
پلوسي وعده داده كنگره آمريكا را پاكسازي كند و افزود :«فقط يك زن مي ‌تواند خانه نمايندگان را نظافت كند.» پلوسي هشتاد وششمين زني است كه در كنگره آمريكا فعاليت مي كند.

نانسي پلوسي در مصاحبه با روزنامه آرژانتيني "كلارين" كه در شماره اخير اين روزنامه منتشر شد از تهران و دمشق درخواست كرده است که در گفتگوي منطقه‌اي درباره عراق مشاركت كنند.

شادی ضابط: پایان نامهٔ‌ کارشناسی ارشدم درباره بازنمایی زنان سیاستمدار در مطبوعات فرانسه بود. از جمله مواردی که در این پایان نامه بررسی کردم، اهمیت دادن مطبوعات فرانسه به ظاهر زنان سیاستمدار بود. تعداد قابل تاملی از مقالاتی که من بررسی می‌کردم با وصف زیبایی چهره،‌ رنگ آرایش صورت و مو، و مدل لباس و کفش زن سیاستمدار شروع می‌شد. در صورتی که این چیزها را به هیچ عنوان در مقالاتی که راجع به مردهای سیاستمدار است نمی‌شود دید. من هم با راهنمایی استاد راهنمای اولترا فمینیستم این موارد را این طور توجیه می‌کردم که اولین تصویری که رسانه‌های فرانسه - و در اینجا مطبوعات- از زن سیاستمدار ارائه می‌دهند، نه تجربه و علمش در سیاست و حرفه‌اش، ‌که کلیشه‌هایی است که قرنهاست دربارهٔ زن وجود دارد: زیبایی، دلبری، خوش اندامی و...

کسانی که تلویزیون فرانسه را تماشا می‌کنند حتما این مورد را درباره سگولن رویال، ‌نامزد حزب سوسیالیست در انتخابات ریاست جمهوری ٢٠٠۷ مشاهده ‌کرده‌اند. بارها در بحثهای کارشناسی شنیده‌ایم که زیبایی او به عنوان عاملی که به انتخاب شدنش کمک می‌کند اشاره کرده‌اند. در حالیکه زشتی یا زیبایی فلان نامزد مرد در همین انتخابات هیچ وقت محل بحث نیست.